صهیونیسم | موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی

                                                                                                         



رابطه تل آویو و ترور

اسرائیل یکی از بیشترین سوابق را در ترور هدفمند رهبران فلسطینیان داراست. بسیاری از رهبران سازمانهای فلسطینی همچون جهاد اسلامی و حماس توسط دستگاههای امنیتی اسرائیل ترور شده‌اند. دادگاه عالی اسرائیل قتل هدفمند را توجیه و آن را در مقابل عملیات‌های انتحاری (شهادت طلبانه) فلسطینیان تایید کرد.اسرائیل برآمده از یک نگاه تبعیض نژادی است و از این رو برای دستیابی به اهداف خود از هیچ گونه اقدامی حتی ترور دریغ نمی ورزد و اتفاقا سرنخ هایی وجود دارد که بسیاری از ترورهای سالهای اخیر در کشورما به تل آویو بازمی گردد.
چندی پیش یک روزنامه غربی از برنامه جدید دستگاه جاسوسی رژیم صهیونیستی "موساد" برای نفوذ در کردستان عراق و استخدام مزدور برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی خبر داد.
جروزالم پست به نقل از روزنامه فیگارو می نویسد: موساد نفوذ در کردستان عراق را آغاز کرده تا با استخدام برخی افراد حاضر در این منطقه از آنها برای جاسوسی علیه ایران و انجام اقدامات خرابکارانه استفاده کند.بر اساس اعلام یک منبع ناشناس در بغداد، اسرائیل با استخدام پناهندگان حاضر در اقلیم کردستان از آنها برای جمع آوری اطلاعات درباره برنامه هسته ای ایران و ترور دانشمندان ایرانی استفاده می کند.
همچنین علی رغم تلاش برخی محافل برای مرتبط دانستن گروه تروریستی پ‌ک‌ک با ایران، با دستگیری 8 تن از تروریست‌های وابسته به این گروه و اعترافات سرکرده تیم 8 نفره مذکور، ارتباط پ‌ک‌ک با رژیم صهیونیستی برملا شد.بر اساس اعترافات کنعان ی. سرکرده این تیم 8 نفره مشخص گردید که وی در حمله تروریستی پ‌ک‌ک به یک پایگاه دریایی متعلق به نیروی دریایی ترکیه در بندر اسکندرون واقع در جنوب این کشور، که همزمان با شبیخون کماندوهای اسرائیلی به کشتی مرمره آبی در 31 می سال گذشته صورت گرفت، شرکت داشته و در همان ایام، همزمانی این دو اقدام تروریستی شبهات زیادی پیرامون مرتبط بودن این حملات در محافل سیاسی و امنیتی ترکیه ایجاد کرده بود.در بازجویی از این عضو پ‌ک‌ک مشخص گردید که وی در اسرائیل اقامت داشته و هر از چند گاه به ترکیه می‌آمده و درست قبل از حمله به پایگاه دریایی اسکندرون نیز به طور مرتب بین ترکیه و اسرائیل در حال تردد بوده است.کارشناسان مسائل امنیتی ترکیه رفت و آمد این تروریست عضو پ‌ک‌ک آن هم درست در آستانه حمله تروریستی به پایگاه دریایی اسکندرون و شبیخون به کشتی مرمره آبی را امری تصادفی ندانسته و بر ارتباط این گروه با تل آویو و اخذ دستورات برای ترتیب دادن حملات تروریستی در خاک ترکیه حسب درخواست رژیم صهیونیستی تاکید می‌کنند.
همچنین چند ماه پیش سازمان امنیت داخلی رژیم صهیونیستی ( شین بت ) هشدار داد که راستگرایان افراطی یهود در حال تشکیل و سازماندهی گروه های تروریستی برای حمله به مسلمانان هستند.روزنامه هاآرتض در این خصوص نوشت ، راستگرایان افراطی یهود در حال سازمان دادن گروه هایی هستند تا به اعراب و مسلمانان حمله کنند. این گروه ها به دلیل کوچک و نوپا بودن در شرایط فعلی توانایی نفوذ در گروه های عربی را ندارند اما ادامه فعالیت آنها می تواند مشکلاتی را برای تل آویو به وجود بیاورد.
البته نقش تل آویو در ترورهای اخیر دانشمندان هسته ای ایران نیز بسیار پر رنگ است به گونه ای که حدود 5 ماه پس از قوت گرفتن نقش رژیم صهیونیستی و سازمان جاسوسی این رژیم، شبکه تلویزیونی الاقصی در گزارشی ترور علیمحمدی را از سوابق جنایتکارانه "مئیر داگان" رئیس برکنار شده موساد دانست.بر اساس گزارش شبکه الاقصی، یکی از ترور‌هایی که موجب ارتقاء و محبوبیت داگان در میان سران رژیم اشغالگر قدس شد، ترور "مسعود علیمحمدی" دانشمند هسته‌ای ایران بوده است چه آنکه این جنایات و ترور در میان سیاستمداران صهیونیست از وی چهره‌ای قهرمان ساخته است، تاجایی که روزنامه الاهرام مصر در گزارشی در خصوص ترور "علیمحمدی "، از "داگان " به سوپرمن موساد یاد کرد.
منابع خبری غربی دست داشتن موساد را در این ترورها تایید کرده اند. از جمله روزنامه انگلیسی زبان ایندیپندنت در مقاله ای تحت عنوان «کشنده ترین ترورکنندگان جهان» از موساد با نام «ماشین قاتل بی رحم اسرائیل» نام برده است و با برشمردن ترورهای مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری و فریدون عباسی گفته است که «در همه این ترورها امضای سرویس مخفی اسرائیل دیده می شود».برخی منابع نیز به نقل از سرویسهای اطلاعاتی غربی قتل مشکوک دیگر دانشمند هسته ای ایرانی اردشیر حسن پور در تابستان 2007 را نیز به‌‌‌ موساد نسبت داده اند.
البته با وجود اینکه تروریسم دولتی اسرائیل هر روز بیش از گذشته چهره خود را به افکار عمومی جهانیان نمایش می‌دهد و این موضوع برای سازمان‌های بین‌المللی نیز کاملاً روشن و انکارناپذیر است، سکوت سازمان ملل متحد و شورای امنیت و همچنین سکوت مجامع به اصطلاح حقوق بشری در برابر این اقدامات کاملاً سئوال‌برانگیز و غیرقابل پذیرش بوده و نشانگر رویکردها و همراهی این سازمان‌ها با دولت‌های استکباری است.